Start » Schorzenia i leczenie stawu barkowego » Zerwanie ścięgien stożka rotatorów
Menu:
Schorzenia:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Leczenie:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Schorzenia
> Pęknięcie, podwichnięcieLeczenie zachowawcze
> Leczenie zachowawcze/początkoweLeczenie chirurgiczne
> Tenotomia> Tenodeza
Zerwanie ścięgien stożka rotatorów
Termin „uraz ścięgna” jest często bardziej odpowiedni niż „zerwanie ścięgna stożka rotatorów”, ponieważ termin „zerwanie” sugeruje uraz, który występuje tylko w niewielkim odsetku przypadków tego schorzenia.
Przyczyny pęknięcia stożka rotatorów
Pęknięcie stożka rotatorów jest często wynikiem przewlekłego nadmiernego zużycia stawu ramiennego lub urazu. Wiele osób narażonych na powtarzające się ruchy ramienia, na przykład sportowcy lub osoby wykonujące prace wymagające częstych podniesień, może być bardziej podatnych na to schorzenie. Pęknięcia stożka rotatorów mogą również wystąpić w wyniku procesów zwyrodnieniowych, takich jak artroza stawu ramiennego.
Objawy pęknięcia stożka rotatorów
Objawy pęknięcia stożka rotatorów mogą obejmować:
- Ból w obrębie barku, często nasilający się podczas podnoszenia lub uniesienia ręki.
- Ograniczenie ruchomości ramienia, zwłaszcza w przypadku prób unoszenia go nad głowę.
- Osłabienie mięśni ramienia, szczególnie mięśni obracających ramię na zewnątrz.
Diagnoza i leczenie
Diagnoza pęknięcia stożka rotatorów zwykle jest stawiana na podstawie badania fizycznego i obrazowych badań, takich jak rezonans magnetyczny. W przypadku potwierdzenia diagnozy, leczenie może obejmować zarówno metody zachowawcze, jak i interwencje chirurgiczne, w zależności od rozmiaru i rodzaju uszkodzenia.
Różnica między częściowym uszkodzeniem ścięgna a przezścięgnistym urazem ścięgna
Częściowe uszkodzenie ścięgna to sytuacja, w której tylko część ścięgna zostaje naruszona, pozostawiając resztę ścięgna w dobrym stanie. Przykładem jest uszkodzenie powierzchownej strony ścięgna od strony wyrostka barkowego.
Przezścięgnisty uraz ścięgna obejmuje całą grubość ścięgna, co odpowiada pojęciu „zerwania”. Jest to bardziej zaawansowana i poważniejsza forma uszkodzenia ścięgna.
Oba rodzaje urazów mogą powodować ból i wymagać leczenia medycznego lub chirurgicznego. Jednak istnieją przypadki, w których uszkodzenie ścięgna niekoniecznie wymaga operacji, a drobne uszkodzenia, które mogą być niewidoczne w obrazowaniu, mogą wywoływać znaczny ból i wymagać interwencji medycznej.
Rodzaje urazów ścięgien
Zwyrodnieniowe: Te uszkodzenia są najczęściej spowodowane chorobą ścięgna, która może wynikać z niskiego unaczynienia ścięgna lub powtarzających się ruchów prowadzących do postępującego zużycia ścięgna. Częściej występuje perforacja (czyli zużycie ścięgna) niż pełne zerwanie ścięgna. Takie uszkodzenia są również częste u osób po 50. roku życia.
Urazowe: W niektórych przypadkach uraz może spowodować uszkodzenie ścięgna. To może nastąpić po upadku na ramię, zwichnięciu barku lub innym gwałtownym urazie. Ważne jest zaznaczenie, że liczne urazowe pęknięcia dotyczą zwyrodnieniowych nasad ścięgna i mogą je zdekompensować.
Zwyrodnienie tłuszczowe mięśni (FMD):
Gdy mięsień nie jest już napięty przez ścięgno ze względu na przezścięgniste uszkodzenie, wykazuje dezorganizację architektoniczną i utratę równoległości włókien. Z biegiem czasu, jeśli sytuacja się utrzymuje, przestrzeń między włóknami wypełnia się tkanką tłuszczową, a mięsień zawiera więcej tłuszczu niż mięśni. Niestety, ten stan jest nieodwracalny i stanowi przeciwwskazanie do naprawy ścięgna.