Menu:
Schorzenia:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Leczenie:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Schorzenia
> Pęknięcie, podwichnięcieLeczenie zachowawcze
> Leczenie zachowawcze/początkoweLeczenie chirurgiczne
> Tenotomia> Tenodeza
Blokada barku - zabieg sposobem Laterjet
Blokada barku to jedna z najczęściej stosowanych procedur chirurgicznych w celu stabilizacji zwichniętego barku. Ta technika pozwala na zewnętrzne zabezpieczenie stawu barkowego, co jest niezwykle ważne w przypadku pacjentów cierpiących na nawracające zwichnięcia. Procedura ta ma na celu przywrócenie prawidłowej anatomii stawu barkowego i zapobiegnięcie kolejnym epizodom zwichnięcia.
Podstawową zasadą blokady barku jest usunięcie wyrostka kruczego, do którego przyczepione jest ścięgno i więzadło, a następnie opracowanie powierzchni kości i jej przykręcenie do przedniej krawędzi panewki łopatki. Ten proces prowadzi do utworzenia mechanicznej blokady stawu, która zapobiega nadmiernemu ruchowi głowy kości ramiennej w panewce stawowej, co może prowadzić do zwichnięć.
Jednak wybór konkretnej techniki chirurgicznej zależy od wielu czynników, takich jak:
- objawy pacjenta,
- czas trwania ewolucji problemu,
- liczba zwichnięć,
- rodzaj wykonywanej aktywności fizycznej,
- doświadczenie chirurga.
Blokada kostna jest wykonalna praktycznie u wszystkich pacjentów i daje skuteczne wyniki w zapobieganiu nawrotom zwichnięć stawu barkowego.
Procedura blokady barku składa się z kilku etapów:
Usunięcie: W tej fazie wyrostek kruczy jest odcinany od łopatki, ale zachowuje ciągłość z ścięgnem mięśnia kruczo-ramiennego. To ważne dla utrzymania funkcji mięśnia.
Przeniesienie: Mięsień podłopatkowy i jego ścięgno są otwierane na pół, aby przenieść kość kruczą do panewki łopatki. W tym etapie powierzchnie kości są wyrównywane, co ułatwia proces fuzji lub konsolidacji.
Przykręcanie: Fragment korakoidu (wyrostka kruczego) jest opracowany i przykręcany do panewki łopatki. Istotne jest, aby fragment ten nie wystawał poza brzeg panewki, aby nie kolidował z głową kości ramiennej podczas ruchów barku.
Operacja blokady stawu barkowego ma kilka efektów, w tym:
Efekt zaczepu kostnego: Procedura zwiększa średnicę panewki stawowej i tworzy obręcz, która zapobiega podwichnięciu głowy kości ramiennej. Wyrostek kruczy konsoliduje się z panewką, tworząc pojedynczą kość.
Efekt „hamaka” ścięgnisto-mięśniowego: W ramach tego efektu, ścięgno mięśnia kruczo-ramiennego jest przemieszczane, a fragment kostny kości kruczej jest wprowadzany przez ścięgno podłopatkowe, które jest otwarte na dwie części w procesie „rozszczepienia”. Ta metoda jest uważana za najskuteczniejszą, ponieważ ścięgna zrastają się razem, tworząc trwałe zabezpieczenie.
Należy jednak pamiętać, że wybór tej procedury oraz jej skuteczność zależy od wielu czynników, dlatego każdy przypadek powinien być oceniany indywidualnie przez lekarza ortopedę. Blokada barku stanowi ważne narzędzie w zapobieganiu nawrotom zwichnięć stawu barkowego, szczególnie u pacjentów aktywnych fizycznie.