Menu:
Schorzenia:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Leczenie:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Schorzenia
> Pęknięcie, podwichnięcieLeczenie zachowawcze
> Leczenie zachowawcze/początkoweLeczenie chirurgiczne
> Tenotomia> Tenodeza
Nawykowe zwichnięcie barku
Nawykowe zwichnięcie barku jest stanem, w którym dochodzi do ponownego wystąpienia prawdziwego zwichnięcia stawu barkowego. To może mieć miejsce w wyniku interwencji osoby trzeciej w celu repozycji zwichnięcia lub poprzez powtarzające się epizody podwichnięcia, które prowadzą do jego rozszerzenia.
Pacjenci, którzy doświadczają nawracającego zwichnięcia barku, często odczuwają wzmożoną wrażliwość tego stawu, a ryzyko nowego zwichnięcia staje się znacząco zwiększone, co może prowadzić do ponownego wystąpienia zwichnięcia nawet podczas codziennych, nieszkodliwych ruchów.
Ogólnie rzecz biorąc, drugie zwichnięcie występuje w ciągu roku od pierwszego, niezależnie od tego, czy jest spowodowane wypadkiem czy innymi czynnikami. To drugie zdarzenie kwalifikuje się jako nawracające zwichnięcie barku.
Warto jednak zaznaczyć, że jeśli osoba doświadcza zwichnięcia barku 10 lat po pierwszym incydencie, który był wynikiem gwałtownego wypadku i nie miała wcześniejszych problemów z barkiem, to może to podlegać dyskusji w kontekście definicji nawracającego zwichnięcia.
Leczenie nawracającego zwichnięcia barku zazwyczaj wymaga podejścia chirurgicznego. Wybór odpowiedniego leczenia chirurgicznego jest oparty na dokładnej ocenie zmian w stawie barkowym. Chirurgia może mieć charakter „naprawczy,” co oznacza, że naprawia się zaobserwowane zmiany, takie jak rozerwanie więzadeł i obrąbka stawowego. Może także być „paliatywna,” co oznacza, że dodaje się strukturę stabilizującą, która nie występuje w stanie normalnym, na przykład poprzez przeniesienie wyrostka kruczego.
