Menu:
Schorzenia:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Leczenie:
> Zapalenie torebki stawowej> Algodystrofia
Schorzenia
> Pęknięcie, podwichnięcieLeczenie zachowawcze
> Leczenie zachowawcze/początkoweLeczenie chirurgiczne
> Tenotomia> Tenodeza
Naprawa obrąbka typu Bankarta
Naprawa obrąbka metodą Bankarta to procedura artroskopowej stabilizacji barku, której celem jest naprawa urazów, zwłaszcza zwichnięć przednich stawu barkowego.
Procedura Bankarta
W przypadku urazów przednich i dolnych obszarów barku, stosowana jest klasyczna procedura Bankarta, która polega na ponownym umieszczeniu obrąbka przednio-dolnego i więzadła pobocznego dolnego w ich prawidłowym położeniu. Do tego celu wykorzystuje się małe (1-2 mm) kotwice, które mogą być resorbowalne lub metalowe.
Dodatkowe procedury zależą od indywidualnego przypadku. Mogą obejmować reinsercję obrąbka górnego lub tenodezę mięśnia dwugłowego w przypadku niestabilności lub związanych z nią zapaleń ścięgna, czasami z użyciem kotwicy lub tunelu w kości. Jeśli istnieje złamanie, może być konieczna reinsercja kości, jeśli jest to technicznie możliwe, przy użyciu kotwic lub śrub.
Wyniku zwichnięcia stawu barkowego może wystąpić tylne wcięcie w głowie kości ramiennej (tzw złamanie Hill Sachsa) wynikające z uderzenia głowy w panewkę stawu. Jest to bardziej kompresja niż wgłębienie. Takie zmiany można zazwyczaj zaobserwować na standardowych zdjęciach rentgenowskich barku, rezonansie magnetycznym lub tomografii komputerowej. W celu naprawy tego złamania, przeprowadza się kapsulotenodezę (zabieg sp remplissage), która polega na fiksacji-retencji torebki i ścięgna mięśnia podgrzebieniowego w obszarze wolnym od chrząstki głowy kości ramiennej.
Zabiegi chirurgiczne przeprowadzane z przodu są obecnie rzadko wykonywane w izolacji. Zazwyczaj łączy się je ze stabilizacją tylną, ponieważ uważa się, że to podejście jest bardziej skuteczne w leczeniu nawracających zwichnięć.
Etapy
Procedura wiąże się z określonymi etapami i aspektami pooperacyjnymi. Pacjent zazwyczaj zostaje w szpitalu przez jedną do dwóch nocy, a znieczulenie może być miejscowe w połączeniu z ogólnym. Czas trwania operacji wynosi od 30 minut do jednej godziny. Następuje unieruchomienie ręki w kończyny w ortezie do ciała przez okres około jednego miesiąca. Fizjoterapia rozpoczyna się natychmiast po operacji z ograniczonym zakresem ruchu.
Powrót do prowadzenia pojazdów zajmuje od 4 do 6 tygodni, a przerwa w pracy może być różna w zależności od jej charakteru. Zawodowcy uprawiający sport muszą odczekać od 3 do 6 miesięcy, zanim wrócą do swojej dyscypliny, ze względu na ryzyko nawrotu.
Warto zaznaczyć, że żadna technika chirurgiczna nie gwarantuje 100% skuteczności, a niepowodzenia, czyli nawroty zwichnięć, mogą się zdarzyć. Ważne jest odróżnienie nawrotu zwichnięcia spowodowanego wysiłkiem lub drobnym urazem od nawrotu wynikającego z nowego poważnego urazu. Przykłady takich urazów to upadek na boisku, w wyniku wypadku na motocyklu, rowerze górskim lub w trakcie jazdy na nartach.
Przeciwskazania do procedury Bankarta
Przeciwskazania obejmują przypadki utraty substancji kostnej w przednio-dolnej części panewki stawu lub rozerwanie torebki i więzadeł po stronie ramiennej (uszkodzenie HAGL). W tych przypadkach blokada barku – dodanie bloku kostnego na przedni brzeg panewki, jest uważana za skuteczną interwencję.
Metoda Bankarta jest procedurą, która może być stosowana w zależności od konkretnego przypadku, a decyzja o jej przeprowadzeniu powinna być podejmowana przez lekarza ortopedę po dokładnej ocenie i diagnozie pacjenta.