Rehabilitacja zachowawcza

Rehabilitacja zachowawcza stosowana jest głównie w przeciążeniach oraz w urazach, które poddane diagnostyce nie wymagają leczenia operacyjnego.

Przed rozpoczęciem rehabilitacji niezwykle ważne jest określenie przyczyny dolegliwości bólowych stawu ramiennego. Właściwa diagnoza pozwoli na prawidłowy dobór technik fizjoterapeutycznych, a to z kolei znacznie przyspieszy proces leczenia. 

Prowadzenie rehabilitacji, która nie będzie dopasowana do danej dysfunkcji, spowoduje, iż będzie ona niewydajna. Skutkować to może zwiększeniem dyskomfortu i bólu u chorego oraz znacznym wydłużeniem czasu leczenia, a w skrajnych przypadkach może doprowadzić do leczenia operacyjnego.

Bark zamrożony, algodystrofia

Pierwszy okres choroby to głównie zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz działanie prewencyjne jeśli chodzi o zanik mięśni.

Niezwykle ważna jest tutaj terapia manualna polegająca na pracy mięśniowo – powięziowej.

W II etapie choroby skupiamy się dalszym działaniu prewencyjnym jeśli chodzi o zaniki mięśniowe oraz stopniowej mobilizacji stawu do granicy oporu. W żadnym przypadku nie wolno na siłę pokonywać oporu, ponieważ może to spowodować uszkodzenia. W ostatnim etapie choroby, kiedy „zamrożenie” ustępuje, fizjoterapeuta wspomaga stopniowe odzyskiwanie zakresu ruchomości.

Konflikt podbarkowy, zapalenie kaletki podbarkowej

Era komputerów, korporacje, praca za biurkiem powodują, iż społeczeństwo ma coraz większą tendencję do garbienia się. Konsekwencją tego jest ułożenie naszych łopatek w protrakcji co przyczynia się do powstania konfliktu podbarkowego.

W tym przypadku postępowanie fizjoterapeutyczne polega na zwiększenie przestrzeni podbarkowej, sukcesywnym zwiększaniu siły mięśniowej stożka rotatorów oraz na prawidłowym ułożeniu łopatek – poprawie pozycji naszego ciała. Ważne, aby w tym czasie ograniczyć aktywność fizyczną.

Odpowiednio dopasowany program postępowania fizjoterapeutycznego ma na celu działanie przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Rehabilitant skupia się wówczas nad wzmocnieniem mięśni obręczy barkowej, poprawę stabilizacji łopatek oraz dobór ćwiczeń ustawiających je w retrakcji. To wszystko automatycznie zwiększy przestrzeń podbarkową jednocześnie eliminując przyczynę bólu.

Uszkodzenie ścięgien stożka rotatorów

Rehabilitacja w przypadku uszkodzenia stożka to przede wszystkim odzyskanie pełnego, biernego zakresu ruchu w chorym stawie oraz praca nad odbudową balansu mięśniowego. Odbudowa balansu w wielu przypadkach powoduje częściowe uszkodzenia mankietu rotatorów — efekt kompensacji. Tzn. np. uszkodzone ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego ulega kompensacji przez nieuszkodzone ścięgno mięśnia podgrzebieniowego. Konsekwencją jest odzyskanie pełnego zakres ruchomości oraz ustąpieniem dolegliwości bólowych.

Bardzo ważne jest, aby w tym okresie nadmiernie nie zwiększać siły mięśni „depresyjnych” stawu ramiennego – najszerszego grzbietu, piersiowego większego czy obłego większego, ponieważ pełnią one dodatkową funkcję rotatorów wewnętrznych stawu ramiennego. Skutkować to może — nasileniem dysbalansu stawu oraz zwiększeniem dolegliwości bólowych.

W przypadku jeśli rehabilitacja zachowawcza nie przynosi efektów, należy rozważyć leczenie operacyjne.