Bark zamrożony

Pacjent 58 letni po wypadku ok 18 miesięcy temu. Nie obciążony chorobami autoimmunologicznymi.

Odczuwa silny ból oraz duże ograniczenie ruchomości. Obecnie ból nasila się w końcowych fazach ruchu, W pierwszym okresie choroby ból był permanentny, nie ustępował po lekach p/bólowych czy iniekcjach z hydrokortyzonu.
Pacjent przeszedł wielomiesięczną rehabilitację, po której nie zaobserwowaliśmy poprawy zakresu ruchomości.
Z powodu braku poprawy po leczeniu zachowawczym w perspektywie 18 miesięcy został zakwalifikowany do artroskopowego uwolnienia torebki stawowej.

Nadmienię, że w przypadku barku zamrożonego jest to bardzo mały procent pacjentów, u których leczenie kończy się zabiegiem operacyjnych. Zdecydowana większość pacjentów wraca do pełnej sprawności bez działania chirurgicznego.