Nerw nadłopatkowy

Początek nerwu nadłopatkowego wiąże się z górnym pniem splotu ramiennego, które powstaje w wyniku połączenia korzeni nerwowych C5 i C6. To właśnie z tych korzeni nerw nadłopatkowy czerpie swoją siłę i funkcjonalność.

Nerw nadłopatkowy szybko łączy się z łopatką, zwłaszcza w okolicy wyrostka kruczego, gdzie przechodzi przez tunel pod więzadłem poprzecznym na poziomie wcięcia kruczego. Po osiągnięciu tej lokalizacji, nerw nadłopatkowy tworzy połączenie z tylną powierzchnią łopatki, a dokładniej z głęboką częścią mięśnia nadgrzebieniowego. Następnie, po przekroczeniu grzebienia łopatki, nerw unerwia mięsień podgrzebieniowy.

Jest to nerw czysto ruchowy, co oznacza, że jest odpowiedzialny za kontrolowanie ruchów mięśni, którymi się unerwia. W przypadku nerwa nadłopatkowego, te dwa mięśnie, nadgrzebieniowy i podgrzebieniowy, są jego głównymi celami. Nerw nadłopatkowy odgrywa istotną rolę w odwodzeniu ramienia, szczególnie w pierwszej jednej trzeciej ruchu, który jest kontrolowany przez mięsień nadgrzebieniowy. Dodatkowo, jest zaangażowany w rotację zewnętrzną ramienia, co odbywa się dzięki pracy mięśnia podgrzebieniowego.

Warto zwrócić uwagę na stałe punkty nerwu nadłopatkowego na poziomie wcięcia górnego łopatki oraz jego przejścia blisko tylnej powierzchni panewki barkowej, znane jako wcięcie „grzebieniowo-panewkowe”. To właśnie w tych miejscach nerw ma kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji i stabilności ramienia.