Rekonstrukcja stożka stawu ramiennego

Faza bierna (do 6 tygodni po zabiegu operacyjnym)

Rehabilitację rozpoczynamy bezpośrednio po zabiegu, od delikatnej i bezbolesnej mobilizacji biernej oraz nauki ćwiczeń auto relaksacji (ćwiczenia wahadłowe i ruch nakierowany na szukanie uniesienia przedniego tzw. ćw. Codmana).

Okres ten nastawiony jest na ochronę miejsca operowanego.

Fizjoterapeuta skupia się nad zmniejszeniem napięcia mięśni obręczy barkowej, pracą na bliznach pooperacyjnych, oraz ćwiczeniach biernych w zakresie 90 stopni zgięcia.

Równie ważna jest praca ze stawem łokciowym, a mianowicie jego profilaktyka ze względu na przeciążenia oraz terapia manualna głównie mięśnia naramiennego i bicepsa.

Sesje fizjoterapeutyczne odbywają się z częstotliwością 2 do 3 razy w tygodniu. Fizjoterapeuta wykonuje pasywną mobilizację manualną i pomaga w postępie w ćwiczeniach samo wspomaganych. 

Faza aktywna (od 4 do 8 tygodnia od zabiegu operacyjnego):

Kontynuacja ćwiczeń z poprzedniego okresu.

W rzeczywistości jest to faza aktywnie wspomagana/aktywna.

W tej fazie pacjent bierze aktywny udział w mobilizacji stawu ramiennego.

Fizjoterapeuta stopniowo wprowadza ćwiczenia zwiększające zakresy ruchu oraz pracuje nad wzmocnieniem mięśnia obręczy, m.in. poprzez wprowadzenie ćwiczeń izometrycznych rotatorów wewnętrznych.

Niezwykle ważna jest terapia manualna, zmniejszająca napięcia i ból całej okolicy barku.

Rehabilitant wprowadza również nowe ćwiczenia autostrechingu, w szczególności mięśnia czworobocznego i dźwigacza łopatki.

Faza wzmocnienia (od 8 tygodnia po zabiegu operacyjnym):

Po uzyskaniu zielonego światła od chirurga fizjoterapeuta rozpoczyna fazę niezbędną do prawidłowego funkcjonowania barku.

Oczywiście ta faza jest dostosowana do codziennej aktywności chorego. Fizjoterapeuta wprowadza ćwiczenia czynne we wszystkich zakresach. Skupia się nad wzmocnieniem nie tylko mięśni dolnych barku, takich jak mięśnie podgrzebieniowe i obłe mniejsze (często niedoborowe), ale także mięśni zapewniających ruchomość i stabilność łopatki na klatce piersiowej.

W razie potrzeby koryguje rytm pomiędzy łopatką a kością ramienną, który często jest asynchroniczny ze względu na ból przedoperacyjny i kompensację.