Pacjent

Menu:

Rehabilitacja pooperacyjna

Rehabilitacja stawu ramiennego w okresie pooperacyjnym jest niezwykle istotna. Pozwala w sposób bezpieczny i harmonijny przywrócić sprawność operowanego stawu. W zależności od zabiegu, jakiemu bark został podany, protokoły rehabilitacyjne będą się od siebie różnić.

Częścią wspólną każdej rehabilitacji jest podział na okres bierny i czynny.

  • Okres bierny, który polega na tym, że podczas rehabilitacji pacjent wykonuje stopniowo ruchy bez angażowania napięcia mięśniowego.
  • Okres czynny, który następuje po zakończeniu okresu biernego. Polega na stopniowym angażowaniu napięcia mięśni operowanego stawu.


W zależności od typu zabiegu operacyjnego, zakresu naprawianych struktur oraz jakości naprawianej tkanki ortopeda określa czas unieruchomienia stawu ramiennego. Zwykle jest to okres od 4 do 6 tygodni. Wyjątek stanowią pacjenci, którzy mieli wykonany zabieg transferu mięśniowego. Wtedy okres unieruchomienia może trwać do 8 tygodni.

W związku z tym, że zabieg operacyjny stawu ramiennego zwykle dotyczy więcej niż jednej struktury barku (często nawet 2-3) rehabilitacja powinna mieć charakter indywidualny, czyli dostosowany do pacjenta (wiek, stan zdrowia, prowadzony styl życia, czas urazu) oraz do zabiegu, jaki miał wykonywany.

Czas rehabilitacji waha się od 2 do 6 miesięcy i zależy również od ww. czynników.

Optymalna częstotliwość spotkań z fizjoterapeutą to ok. 2-3 razy tygodniowo po jednej godzinie. Unikamy w ten sposób przeforsowania operowanego stawu oraz mamy czas na regenerację tkanek. Pozostały czas to własna praca pacjenta w domu – czyli odrabianie powierzonych mu zadań przez rehabilitanta zazwyczaj wyuczonych podczas sesji terapeutycznej.

Podczas rehabilitacji fizjoterapeuta powinien skupić się głównie na technikach terapii manualnej i treningu rehabilitacyjnym na podstawie protokołów rehabilitacji. Tylko w ten sposób można harmonijnie i skutecznie przywrócić funkcję wszystkich elementów stawu.

W pierwszym okresie przydatne jest również zastosowanie fizykoterapii (np. krioterapia) głównie wspomagająco w zmniejszeniu obrzęku oraz bólu pooperacyjnego. Natomiast nie zbuduje ona właściwego toru ruchu oraz siły mięśniowej.