Start » Anatomia stawu barkowego » Ścięgna i mięśnie » Stabilizator łopatki
Menu:
Stabilizator łopatki
Mięsień zębaty przedni, inaczej znany jako „Serratus anterior” w języku łacińskim, co jest międzynarodową, powszechnie używaną nazwą.
To wyjątkowy mięsień, który składa się z wielu ciał mięśniowych przypominających palce, zwanych digitacjami. Ma swoje początki na pierwszych dziewięciu żebrach i kończy się na przyśrodkowej (wewnętrznej) krawędzi łopatki.
Główną rolą mięśnia zębatego przedniego jest utrzymanie łopatki blisko klatki piersiowej (która jest oddzielona od niego przestrzeniami ślizgowymi) podczas ruchów ramienia w kierunku przodu i do góry.
Współdziała w tym zadaniu z innymi mięśniami stabilizującymi łopatkę, takimi jak mięsień czworoboczny, mięsień równoległoboczny, dźwigacz łopatki oraz wtórnie mięśnie piersiowego mniejszego.
Mięsień ten jest unerwiony przez długi nerw piersiowy (inaczej znany jako nerw Charlesa Bella), który wywodzi się bezpośrednio ze splotu ramiennego. Jego paraliż może skutkować oddzieleniem łopatki od tułowia, co prowadzi do stanu znanego jako „sacula alata” (łopatka w kształcie skrzydła).
W chirurgii rekonstrukcyjnej mięsień zębaty przedni może być wykorzystywany do pokrywania ubytków w tkance, szczególnie w przypadku kończyn (gdzie występuje odsłonięta kość), a także w przypadkach obejmujących tylko trzy ostatnie palce.