Menu:
Mięsień dwugłowy ramienia
Mięsień dwugłowy ramienia, znany także jako biceps, jest mięśniem znajdującym się na przedniej powierzchni ramienia, pełniącym ważną rolę w jego ruchach.
Międzynarodowa nazwa zwyczajowa dla tego mięśnia to „Biceps brachii,” wywodząca się z łaciny. Nazwa ta nawiązuje do faktu, że mięsień składa się z dwóch głównych wiązek mięśniowych, stąd pochodzi skrót „bi” (dwie) i „ceps” (głowy).
Głowa krótka bicepsa
Głowa krótka (inaczej nazywana krótkim bicepsem) to najbardziej wewnętrzna część mięśnia, która swój początek bierze od wyrostka kruczego.
Ta część mięśnia tworzy mięsiste wewnętrzne ciało mięśniowe, które na początkowych kilku centymetrach jest wspólne z mięśniem kruczo-ramiennym, a później łączy się z długą głową bicepsa.
To wspólne ścięgno i odpowiadające mu ciało mięśniowe odgrywają ważną rolę w stabilizacji barku podczas operacyjnego leczenia jego niestabilności. Nerw mięśniowo-skórny jest odpowiedzialny za unerwienie tej części mięśnia.
Głowa długa bicepsa
Jest to składowa bicepsa która przyczepia się proksymalnie do guzka nadpanewkowego łopatki. Następnie biegnie śródstawowo, po czym wchodzi do bruzdy międzyguzkowej (między guzkiem większym i mniejszym głowy kości ramiennej). Ku dołowi łączy się z głową krótką bicepsa. Dystalne poprzez ścięgno właściwe przyczepia się do guzowatości kości promieniowej oraz poprzez rozcięgno przechodzi na powięź przedramienia.
Wraz z głową krótką odpowiedzialna jest za zgięcie w stawie łokciowym oraz supinację przedramienia.
Z racji swojej umiejscowienia głowa długa bicepsa (LHBT) w przeciwieństwie do głowy krótkiej bardzo często jest przyczyną dolegliwości bólowych stawu ramiennego. Może ulec zerwaniu, zwichnięciu lub może jej towarzyszyć silny stan zapalny. Czasami jest nazywana „wyrostkiem robaczkowym” stawu ramiennego.